Spotkanie Sekcji!!!

Studenci Sekcji Penitencjarnej NKP UR wraz z opiekunami naukowymi dr Moniką Badowską-Hodyr i mgr Agnieszką Wróbel-Chmiel zapraszają wszystkich zainteresowanych praktyczną stroną rzeczywistości penitencjarnej na spotkanie organizacyjne, które odbędzie się w dniu

 22 października w sali 120 o godzinie 13.15.

Do zobaczenia!

,,Ojciec i dziecko" w Zakładzie Karnym w Strzelinie

Program resocjalizacyjny ,,Ojciec i dziecko”, w Zakładzie Karnym w Strzelinie. Czwarty sezon Programu z udziałem studentek Sekcji Penitencjarnej NKP UR – było wyjątkowo!

 Kadra

W dniach od 24 do 26 czerwca 2015r. studentki Sekcji Penitencjarnej NKP Uniwersytetu Rzeszowskiego aktywnie uczestniczyły wraz z opiekunami naukowymi dr Moniką Badwską-Hodyr oraz mgr Agnieszką Wróbel-Chmiel w programie ,,Ojciec i dziecko” organizowanym od 2011r. w Zakładzie Karnym w Strzelinie, realizując warsztaty resocjalizacji twórczej poprzez spektakl pt. ,,Jest taki kwiat” dla rodzin i dzieci osadzonych.

Zakład Karny w Strzelinie znajduje się na terenie Okręgowego Inspektoratu Służby Więziennej Wrocław, a zatem czekała nas długa podróż. Podróż do Wrocławia trwała kilka godzin, jednak nikt nie tracił pozytywnego nastawienia i chęci realizacji przedsięwzięcia. 

Po dotarciu na miejsce zakwaterowałyśmy się w pokojach gościnnych OISW Wrocław na ul. Kleczkowskiej przy Zakładzie Karnym Nr 1 we Wrocławiu. Następnie wspólnie udałyśmy się na spacer i obiad do centrum Wrocławia.  

Po obiedzie czekał na nas kolejny, niezwykle dla nas ważny, również pod względem merytorycznym punkt - spotkanie z kapelanem Służby Więziennej o. Kazimierzem Tyberskim, który podzielił się z nami swoimi refleksjami z posługi kapłańskiej w zakładach karnych. Dzięki temu w sposób nieoceniony wzbogacił nasze spojrzenie na wielowymiarowość pracy z drugim człowiekiem, który z różnych względów znalazł się „na zakręcie”.  O. Kazimierz wzbudził w nas multum refleksji, pobudził do rozmyślań i ukazał zupełnie inne oblicze osadzonych za poważne przestępstwa. Podzielił się z nami namiastką doświadczenia w pracy z ludźmi skazanymi za zabójstwa i inne ciężkie naruszenia prawa. Wspólnie dyskutowaliśmy, padało wiele pytań, pojawiały się wątpliwości. Było to bardzo wzbogacające spotkanie. Naprawdę trudno było nam się rozstać!

 

Nasza dyskusja z o. Kazimierzem

W dniu 25 czerwca udałyśmy się do Zakładu Karnego w Strzelinie, gdzie miałyśmy wdrożyć w życie plan naszych warsztatów. Zostałyśmy bardzo miło przywitane, oprowadzono nas po jednostce i zaprezentowano jej funkcjonowanie. 

Następnie wspólnie z panami osadzonymi rozpoczęliśmy przygotowania do spektaklu, który już następnego dnia miał mieć swoją premierę. Panowie z Zakładu Karnego Strzelin już wcześniej otrzymali scenariusze i zostali przydzieleni do określonych ról, a także przygotowali scenografię, która wywarła na nas naprawdę niemałe wrażenie. Z sobą przywiozłyśmy kostiumy wypożyczone w Tarnowie w ,,Studio Stroju”. Wspólne próby trwały do godzin popołudniowych. 

Wieczorem tego samego dnia również miałyśmy przyjemność spotkać się z o. Kazimierzem, który tym razem oprowadził nas po pięknych, mniej znanych miejscach Wrocławia. Po czym mogliśmy wspólnie kontynuować rozmowy z dnia poprzedniego. Tym razem i my dzieliłyśmy się z ojcem wizytą w ZK Strzelin i wrażeniach jakie w nas wzbudziła ta niekonwencjonalna jednostka, która posiada na swoim terenie obszar zielony ze zwierzętami, którymi zajmują się osadzeni (w tym dwa kucyki).  Dyskusji nie było końca, jednak godziny mijały, a nas czekał następnego dnia bardzo wymagający dzień!

26 czerwca był dniem najważniejszym! Spektakl miał odbyć się na terenie zielonym zakładu karnego. Do skazanych z okazji organizowanej inicjatywy ,,Ojciec i dziecko” przyjechały rodziny. Naszymi widzami byli najbardziej wymagający – czyli dzieci, co wzbudzało w nas wszystkich jeszcze więcej emocji. Spektakl przebiegł bardzo dobrze. Wszyscy odnaleźliśmy się w odgrywanych przez nas rolach, a uśmiechy dzieci były dla nas najlepszą nagrodą. Po spektaklu królowie i królowe poczęstowały dzieci słodkościami!

Następnie rodziny mogły pobyć razem, przynajmniej na krótką chwilę odcinając się od negatywnych bodźców, upiec kiełbaski na grillu. Ciszę wypełniał koncert zespołu „Tolerancja” (złożonego z osób odbywających karę w ZK Strzelin).  Było to dla nas niesamowite przeżycie. Ukazało kolejny wymiar życia za murami i postawiło przed wieloma z nas kolejne pytania, dotyczące dalszej drogi. 

Po powrocie do Wrocławia spotkałyśmy się także z mjr Wiesławem Zwiefką - specjalistą OISW Wrocław ds. penitencjarnych, który podzielił się z nami pozytywnymi refleksjami nt. organizowanego przez nas spektaklu, naszej wspólnej woli działania, a także wyraził aprobatę odnośnie ogólnej działalności naszej Sekcji! Ponownie pojawiły się pytania, refleksje i przemyślenia.

Po bardzo ciekawym spotkaniu z Panem majorem, mieliśmy przyjemność ponownego spotkania z o. Kazimierzem – tym razem pożegnalnego, gdyż nazajutrz mieliśmy powrócić do Rzeszowa. Z o. Tyberskim podzieliłyśmy się wrażeniami po spektaklu i emocjami jakie całe przedsięwzięcie w nas wzbudziło (a było ich naprawdę sporo). 

Dnia 27 czerwca w godzinach porannych udałyśmy się w podróż powrotną do stolicy podkarpacia.

Wyjazd ten był dla nas niezwykły! 

Składamy gorące podziękowania całej kadrze Zakładu Karnego w Strzelinie! Panu Dyrektorowi płk mgr Zdzisławowi Rataj, wychowawcom i wszystkim funkcjonariuszom za owocną współpracę! 

 Inicjatywa została zorganizowana w ramach współpracy Wydziału Pedagogicznego Uniwersytetu Rzeszowskiego z Okręgowym Inspektoratem Służby Więziennej we Wrocławiu. 

Pragniemy także podziękować za swoją obecność i podzielenie się bezcennym doświadczeniem o. Kazimierzowi Tyberskiemu, który jest niesamowitym człowiekiem!

Serdeczne podziękowania za znalezienie dla nas czasu dla mjr Wiesława Zwiefki. To było dla nas bardzo cenne i miłe spotkanie!

Podziękowania dla opiekunów naszej Sekcji: dr Moniki Badowskiej-Hodyr oraz mgr Agnieszki Wróbel-Chmiel bez których prawdopodobnie nigdy nie przeżyłybyśmy tego wszystkiego!

Z pewnością wyjazd ten będziemy jeszcze bardzo długo wspominać!

V Festiwal Sztuki Więziennej z naszym skromnym udziałem!

Dnia 19 czerwca 2015r. studentki Sekcji Penitencjarnej NKP Uniwersytetu Rzeszowskiego odwiedziły Warszawę!

Tym razem nasza Sekcja swoje zainteresowanie tematyką penitencjarną zaprezentowała poprzez obecność w Wyższej Szkole Nauk Społecznych w Warszawie gdzie zorganizowany został V Festiwal Sztuki Więziennej. Rozpoczęcie miało miejsce o godzinie 9.30. Festiwal trwał do późnych godzin popołudniowych.

Jak pierwszy wystąpił prof. zw. dr hab. Marek Konopczyński – Rektor WSNS Pedagogium, który zaznajomił słuchaczy z zagadnieniem ,,twórczej resocjalizacji” i jej roli w procesie zmiany podopiecznego. Na sali obecni byli studenci, funkcjonariusze Służby Więziennej, a także młodzież z Zakładu Poprawczego w Studzieńcu, także osadzeni, którzy brali czynny udział w festiwalu.

Następnie swoje wystąpienie miała płk Anna Osowska-Rembecka – Dyrektor OISW Warszawa, która omówiła działania prowadzone przez Okręgowy Inspektorat Służby Więziennej w Warszawie. Po zakończonej prezentacji Pani Dyrektor mieliśmy przyjemność zapoznania się z działalnością Fundacji „Sławek”, którą reprezentował Marek Łagodziński.

Swoimi sukcesami podzielił się z nami przedstawiciel Aresztu Śledczego Warszawa-Służewiec i Domu Kultury KADR. Mieliśmy przyjemność posłuchać występu muzycznego wokalisty z Zakładu Karnego z Białej Podlaskiej (który to zakład nie tak dawno odwiedziłyśmy). Po krótkiej przerwie, podczas której mogliśmy posilić się kawą, herbatą, sokiem i ciastkiem, a także obejrzeć finalne osiągnięcia twórczych warsztatów trwających w dniach od 16-18 czerwca.

Między innymi zauważyłyśmy kilka ciekawych wytworów, które wcześniej zostały nam zaprezentowane w innych zakładach karnych, a które zostały do Warszawy przetransportowane z okazji organizowanego festiwalu. 

 Rękodzieła osadzonych przetransportowane z innych zakładów karnych

Niesamowite wrażenie wywarł na nas spektakl ,,Wszyscy jesteśmy Korczakami naszych czasów” zespołu ,,Upadłe Anioły Powstają” z Zakłady Karnego w Przytułach Starych. Z pewnością zapamiętamy go na długo.

Ostatnimi punktami festiwalu były koncerty zespołów:

•  ,,Oddział Otwarty” z Oddziału Zewnętrznego Warszawa-Bemowo, który odtwarzał wszystkim znane przeboje, przy których niektórzy naprawdę poczuli moc muzyki i emocje związane z festiwalem
• ,,Paragraf 64” z Zakładu Karnego Nr 2 w Strzelcach Opolskich – który stanowił ,,wisienkę na torcie” całego przedsięwzięcia.

Zespół ,,Paragraf 64” jest swoistym fenomenem. Wydał płytę pt. ,,Mój Anioł Stróż” dzięki Fundacji „Sławek”!

Zgasły światła, nastrój stał się… smutny. Pierwszym utworem jaki został wykonany przez zespół był utwór ,,Mój Anioł Stróż” (link) zadedykowany i skierowany do Mamy „Świętego” (głównego wokalisty i gitarzysty zespołu). Podziękował on swojej Matce za trud i troski, złożył kwiaty… Emocje jakie wzbudziło to w nas są bardzo trudne do opisania. Uderzająca była prawdziwość tego gestu, jak również słowa „Świętego” i jego łzy w oczach.

Był to jeden z kilku zaprezentowanych przez zespół utworów. Wszystkie były nasączone emocjami, które dosłownie i w przenośni przenikały odbiorców. Wielu zamierało w bezruchu, łaknęło każdego słowa. Przemawiała prawdziwość, szczerość i brutalna przeszłość.

Na zakończenie członkowie zespołu złożyli serdeczne podziękowania pani Anecie Zalejskiej. Wówczas zobaczyłyśmy cel pracy wychowawcy penitencjarnego. Właśnie to chciałybyśmy osiągnąć w naszej zawodowej przyszłości. Zdajemy sobie sprawę, że nie będzie to proste zadanie. Jednak pragniemy podążyć właśnie tą drogą…  

Pani Aneto – dziękujemy za inspirację!

Studentki naszej sekcji z panią Anetą Zalejską - "dobrym duchem" zespołu ,,Paragraf 64"

Po występie zespołu ,,Paragraf 64” i oficjalnym zakończeniu festiwalu wpisałyśmy się do Księgi, a także wyraziłyśmy swoją aprobatę odnośnie takich inicjatyw. Z pewnością będziemy chciały to powtórzyć i ponownie odwiedzić PEDAGOGIUM w Warszawie.

 Studentki naszej sekcji z prof. zw. dr. hab. Markiem Konopczyńskim - Rektorem WSNS Pedagogium

Debiutancka płyta ,,Mój Anioł Stróż" zespołu ,,Paragraf 64" wydana dzięki fundacji Sławek

Poszukiwanie innowacyjnych rozwiązań w pracy z człowiekiem - ZK Biała Podlaska

Sekcja Penitencjarna NKP Uniwersytetu Rzeszowskiego na Ogólnopolskiej Konferencji Naukowej nt.; „Poszukiwanie innowacyjnych rozwiązań w pracy z człowiekiem” w Zakładzie Karnym Biała Podlaska, 21-22 maja  2015r.

W czwartek 21 maja 2015r. w godzinach porannych członkinie naszej Sekcji: Katarzyna Cich, Anita Sępek, Dominika Jamróg, Karolina Pałac i Dorota Cisek wraz z opiekunami Panią dr Moniką Badowską-Hodyr i Panią mgr Agnieszką Wróbel-Chmiel wyruszyły w długą podróż do Białej Podlaskiej. Większość dnia pochłonęła podróż wpierw do Lublina, a następnie po przesiadce - do Białej Podlaskiej.  Po długiej i wyczerpującej podróży ulokowaliśmy się w hotelu, gdzie mogłyśmy w spokoju przygotować się do mającej się odbyć kolejnego dnia konferencji i wystąpień.

Po odpoczynku w porze wieczornej wybrałyśmy się na krótki spacer po Białej Podlaskiej z uwagi na to, że byłyśmy tam pierwszy raz. Miasto nie należy do obleganych i głośnych, zatem można było przyjemnie się wyciszyć.

Piątek 22 maja był dla nas wszystkich bardzo ważnym dniem. Na godzinę 10.00 wspólnie stawiliśmy się w Zakładzie Karnym w Białej Podlaskiej, gdzie odbyć się miała wspomniana wcześniej konferencja. Głównym inicjatorem spotkania naukowego była Katedra Psychoprofilaktyki Społecznej Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II. W konferencji swój referat wprowadzający wygłosiła nasza Pani opiekun dr Monika Badowska-Hodyr nt.: „Innowacyjność wsparcia i pomocy człowiekowi z perspektywy sprawiedliwości naprawczej” , a studentki sekcji przygotowały i zaprezentowały Poster naukowy pt.: ,,Koniec kary i co dalej?”.

Spotkanie rozpoczęła prof. KUL dr hab. Iwona Niewiadomska, która zaprezentowała zarys  merytoryczny, otwierający spotkanie naukowe, wraz z mjr. Sławomirem Mirońskim - Kierownikiem Działu Penitencjarnego. 

Następnie nastąpił panel dyskusyjny prowadzony przez ks. dr hab. Stanisława Fela, prof. KUL z przedstawicielami instytucji wsparcia społecznego.

Po panelu nastąpiła kolejna przerwa, w trakcie której zgromadzeni goście mieli możliwość podjąć dyskusję.  Został podany więzienny bigos, a dla zainteresowanych wizyta studyjna na terenie zakładu. Pojawiły się pytania, refleksje, przemyślenia. Dla wielu obecnych była to pierwsza wizyta w zakładzie karnym. Dla nas nie była to ,,pierwszyzna”, aczkolwiek ogólna budowa jednostki wzbudziła nasze spore zainteresowanie. 

Podsumowaniem konferencji były studenckie prezentacje posterów dotyczące zagadnień wykluczenia społecznego.  Studentki naszej sekcji zaprezentowały poster dotyczący perspektyw jakie znajdują się przed osobą opuszczającą zakład karny. Pragnęłyśmy przedstawić problem z jakim boryka się człowiek po odbyciu kary, a mianowicie:

• jaka jest sytuacja osób opuszczających zakład karny;
• jak wygląda zderzenie z rzeczywistością po opuszczeniu jednostki penitencjarnej;
• jakie cechy utrudniają proces readaptacji społecznej osobom opuszczającym zakłady karne.

Zaprezentowałyśmy także schematyczny obraz systemu udzielania pomocy postpenitencjarnej
w Polsce, a na zakończenie postawiłyśmy konkretne pytanie:

,,A ty? Jak możesz pomóc?”

 Przede wszystkim pragniemy przekazać informacje: 

Nie piętnuj, nie stygmatyzuj, nie wykluczaj, nie przekreślaj! To przecież też człowiek!

Bardzo serdecznie dziękujemy za możliwość uczestniczenia w tak merytorycznie ubogacającym doświadczeniu! Z pewnością zaowocuje ono na przyszłość!